انسان عصر حاضر، در حال دویدن است؛ اما دویدنی اغلب منتهی نه به آنچه اولویت و نیاز نخست یک انسان است ( ثروت ، زیبایی فیزیکی ووو ) . او در این مسير بهایی سنگین می پردازد که مهم ترینش "آرامش " است ! انسان گذشته با واژگان اضطراب و استرس بیگانه بود و ابتلا به آن برای او  یک استثنا محسوب می‌شد!

امروز " آرامش " گمشده انسان مدرن است ؛ انسانی که در چنبره ی پیامدهای جسمی و روحی که حاصل سبک زندگی اوست، گرفتار شده.

ما باید توقف کنیم، از بیرون به زندگی خود بنگریم، خطاهایمان  را باز شناسیم و بخشی از سبک زندگی گذشته را دوباره احیا کنیم .با ترسیم جداول مقایسه‌ای میان زیست دیروز و امروز، باید محاسن هر یک را بیرون کشید ؛ چرا که آنچه امروز به آن نیازمندیم، ترکیبی هوشمندانه از "گذشته" و " حال" است.